Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ερώτημα εάν μπορείτε να καπνίζετε πριν από τη δωρεά αίματος γίνεται πιο σχετικό από ποτέ και πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά. Ένας μεγάλος αριθμός διαγνωστικών διαδικασιών και δοκιμών απαιτεί συμμόρφωση με τους κανόνες προκειμένου να ληφθεί η πιο αξιόπιστη δυνατή εικόνα της κατάστασης του σώματος. Ταυτόχρονα, υπάρχει ένας εκτενής κατάλογος παραγόντων που επηρεάζουν την ακρίβεια των αποτελεσμάτων των δοκιμών.
Πλήρης μέτρηση αίματος: Οι επιπτώσεις του καπνού και των παραγώγων του στο ανθρώπινο σώμα
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ο καθένας από εμάς πρέπει επανειλημμένα να λάβει διάφορα διαγνωστικά μέτρα για να προσδιορίσει την κατάσταση του σώματος και να εντοπίσει ανωμαλίες που είναι γεμάτες με το σχηματισμό και την ανάπτυξη διαφόρων ασθενειών. Ταυτόχρονα, η ακρίβεια των ερευνητικών δεδομένων επηρεάζεται από μια ποικιλία γεγονότων σχετικά με τις εσωτερικές και εξωτερικές ιδιότητες. Αυτό το γεγονός συχνά οδηγεί σε ανατροπή των αποτελεσμάτων των δοκιμών και δεν αντικατοπτρίζει μια πραγματική εικόνα της κατάστασης ενός συγκεκριμένου συστήματος σώματος. Στην καλύτερη περίπτωση, ένα τέτοιο αποτέλεσμα οδηγεί στην ανάγκη για νέα διάγνωση. Το πιο αρνητικό αποτέλεσμα θα είναι εσφαλμένη διάγνωση και αναποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση. Σε αυτή τη βάση, η συμμόρφωση με τους κανόνες είναι υποχρεωτική και εγγύηση για την αξιοπιστία του τεστ.
Το κύριο δραστικό συστατικό στον καπνό του καπνού, δηλαδή τη νικοτίνη, έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη σύνθεση και τις ιδιότητες της λέμφου. Υπό την επιρροή του, παράγεται ένας μεγάλος αριθμός διαφορετικών ορμονών για την καταστολή των τοξικών επιδράσεων. Επιπλέον, αμέσως μετά το κάπνισμα ενός τσιγάρου, ο αριθμός των ερυθροκυττάρων στο αίμα αυξάνεται απότομα και το επίπεδο των λευκοκυττάρων μειώνεται. Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, όχι μόνο αυξάνεται το ιξώδες του αίματος, το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει την ακεραιότητα των αγγείων, αλλά και τις δομικές του αλλαγές, και αυτό μπορεί να επηρεάσει μόνο τη διεξαγωγή της έρευνας.
Επομένως, για να λάβετε τα πιο αξιόπιστα δεδομένα σχετικά με την κατάσταση του σώματος κάποιου, είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε τη διαδικασία που προηγείται της λήψης αίματος.
Πριν από τη δωρεά αίματος, πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθες συστάσεις για να διασφαλιστεί η ακριβέστερη δυνατή αναπαράσταση της κατάστασης του ανθρώπινου σώματος:
![Το κάπνισμα δεν συνιστάται πριν από τη δωρεά αίματος για ανάλυση](/images/άρθρα/825/Το%20κάπνισμα%20δεν%20συνιστάται%20πριν%20από%20τη%20δωρεά%20αίματος%20για%20ανάλυση.jpg)
- Η δειγματοληψία για ερευνητικούς σκοπούς πρέπει να γίνεται το πρωί.
- Δωρίστε αίμα με άδειο στομάχι.
- Πρέπει να σταματήσετε να πίνετε αλκοόλ την ημέρα πριν από την αιμοδοσία.
- Την ημέρα πριν από τη δοκιμή, πρέπει να αποφύγετε τη σωματική δραστηριότητα, τη χρήση ορμονών και τη χρήση βαριάς τροφής. Επιτρέπεται να καπνίζετε μόνο 1-1, 5 ώρες πριν από τη δοκιμή.
Είναι το αυξημένο επίπεδο ορμονών που προκαλεί τις μεγαλύτερες αποκλίσεις στα αποτελέσματα των δοκιμών. Οποιοσδήποτε από αυτούς τους παράγοντες μπορεί να γίνει η πραγματική σκανδάλη που οδηγεί σε προκατάληψη στα δεδομένα δοκιμής. Κατά το κάπνισμα, η συγκέντρωση νικοτίνης στο αίμα είναι μέγιστη τα πρώτα 20 έως 30 λεπτά μετά την κατάχρηση τσιγάρου, η οποία αναπόφευκτα επηρεάζει τα αποτελέσματα των δοκιμών. Επομένως, τουλάχιστον 1 ώρα πρέπει να περάσει μετά το κάπνισμα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να λάβετε περισσότερο ή λιγότερο ακριβείς δείκτες δοκιμών. Σε γενικές γραμμές, η καλύτερη λύση θα ήταν η πλήρης απόρριψη των κακών συνηθειών και η τήρηση των συστάσεων, καθώς αυτή η προσέγγιση δίνει την πιο ακριβή αναπαράσταση της γενικής κατάστασης του σώματος. Το κάπνισμα θεωρείται κακή συνήθεια για κάποιο λόγο. Αυτή η κατάσταση οφείλεται στις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της διαδικασίας στο ανθρώπινο σώμα. Επιπλέον, η ίδια η διαδικασία είναι εξαιρετικά εθιστική και χαρακτηρίζεται από φυσική εξάρτηση από τα τσιγάρα. Ως αποτέλεσμα της δράσης του καπνού και των παραγώγων του, αλλάζει η δομή του ιστού πολλών προσβεβλημένων οργάνων. Επομένως, μειώνεται η ακρίβεια των διαγνωστικών μελετών για τον προσδιορισμό της κατάστασης του σώματος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη διάγνωση και επακόλουθη συνταγή θεραπείας.